Uczniowie kl. I na zajęciach w szkole poznają zasady zdrowego odżywiania. Przygotowanie wiosennych kanapek było okazją do wykorzystania zdobytej wiedzy w praktyce. Pierwszoklasiści doskonaląc swoje umiejętności kulinarne zadbali również o estetyczne podanie posiłku. Wiele satysfakcji sprawiła uczniom możliwość poczęstowania samodzielnie przygotowanymi kanapkami swoich kolegów w szkole. Do dekoracji kanapek, a także dla podniesienia ich walorów smakowych wykorzystano szczypiorek, który uczniowie wyhodowali w szkole w klasowym kąciku przyrody.
niedziela, 3 maja 2015
Ziemia woła o pomoc - sprzątanie Ziemi
Świat
woła o pomoc
Nikt
z nas nie chce żyć w brudzie,
nikt z nas nie chce chorować,
możesz sam wiele zmienić,
musisz tylko spróbować.
Więc podciągnij rękawy
i poszukaj śmietniczki,
zacznij świata sprzątanie
od najbliższej uliczki.
Ref.: Ani się obejrzysz
sąsiad ci pomoże,
razem będzie łatwiej
krzątać się po dworze.
A gdy już skończycie,
świat wam podziękuje,
czystą wodą, powietrzem
wszystkich obdaruje!
Nikt z nas nie chce być gorszy,
nikt z nas nie chce narzekać,
świat nas prosi o pomoc,
nie możemy z tym zwlekać.
Patrz, jak robią to inni,
nie chcesz chyba być w tyle,
weź przykłady z sąsiadów,
stać cię chyba na tyle.
Ref.: Ani się obejrzysz
sąsiad ci pomoże,
razem będzie łatwiej
krzątać się po dworze.
A kiedy skończycie,
świat wam podziękuje,
czystą wodą, powietrzem bis
wszystkich obdaruje!
nikt z nas nie chce chorować,
możesz sam wiele zmienić,
musisz tylko spróbować.
Więc podciągnij rękawy
i poszukaj śmietniczki,
zacznij świata sprzątanie
od najbliższej uliczki.
Ref.: Ani się obejrzysz
sąsiad ci pomoże,
razem będzie łatwiej
krzątać się po dworze.
A gdy już skończycie,
świat wam podziękuje,
czystą wodą, powietrzem
wszystkich obdaruje!
Nikt z nas nie chce być gorszy,
nikt z nas nie chce narzekać,
świat nas prosi o pomoc,
nie możemy z tym zwlekać.
Patrz, jak robią to inni,
nie chcesz chyba być w tyle,
weź przykłady z sąsiadów,
stać cię chyba na tyle.
Ref.: Ani się obejrzysz
sąsiad ci pomoże,
razem będzie łatwiej
krzątać się po dworze.
A kiedy skończycie,
świat wam podziękuje,
czystą wodą, powietrzem bis
wszystkich obdaruje!
Uczniowie kl. I aktywnie przyłączyli się do akcji sprzątania Ziemi w ramach obchodów Dnia Ziemi w naszej szkole.
Lekcja patriotyzmu - apel
"Polska - to taka kraina, która się w sercu zaczyna"
1maja - Święto Pracy
2 maja - Dzień Flagi RP
3 maja Święto Konstytucji 3 maja to bardzo ważne daty w historii Polski, ważne dla wszystkich Polaków.
Z tej okazji 30 kwietnia wszyscy uczniowie szkoły, której patronem jest wielki Polak, patriota Kazimierz Pułaski spotkała się na apelu tym datom poświęconym.
Uczniowie kl. I słowami wiersza i piosenki przypomnieli swoim starszym kolegom, że:
"...Nad Morzem Bałtyckim jest piękna kraina - tu pola uprawne, tu lasów gęstwina, tu góry wysokie i łąki szerokie..."
""...To Polska - kraj dumny ze swoich rodaków...
Uczennica Zuzia Całusińska przypomniała o znaczeniu barw flagi państwowej.
"Czerwień to miłość, biel serce czyste - piękne są nasze barwy ojczyste"
Amelka Gaborska zwróciła się do uczniów szkoły pytaniami zawartymi w wierszu "Katechizm polskiego dziecka" i cała społeczność szkolna wiedziała jak na nie odpowiedzieć.
Katechizm polskiego dziecka
— Kto ty jesteś?
— Polak mały.
— Jaki znak twój? — Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz? — Między swemi.
— W jakim kraju? — W polskiej ziemi.
— Czem ta ziemia? — Mą Ojczyzną.
— Czem zdobyta? — Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz? — Kocham szczerze.
— Jaki znak twój? — Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz? — Między swemi.
— W jakim kraju? — W polskiej ziemi.
— Czem ta ziemia? — Mą Ojczyzną.
— Czem zdobyta? — Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz? — Kocham szczerze.
— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.
— W Polskę wierzę.
Ważnym momentem apelu był występ nauczycieli i pracowników szkoły. Wiersz laureatki nagrody Nobla w dziedzinie literatury Wisławy Szymborskiej "Gawęda o miłości ziemi ojczystej", którego nauczyciele uczyli się wtedy, gdy sami byli uczniami był wspaniałą lekcją patriotyzmu płynącą z ich serc, przykładem do naśladowania dla uczniów.
Gawęda o miłości ziemi ojczystej
Bez tej miłości można żyć,
mieć serce puste jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pić
z dala od zgryzot i pocieszeń,
na własną miarę znać nadzieję,
w mroku kryjówkę sobie wić,
o blasku próchna mówić „dnieje”,
o blasku słońca nic nie mówić.
Jakiej miłości brakło im,
że są jak okno wypalone,
rozbite szkło, rozwiany dym,
jak drzewo z nagła powalone,
które za płytko wrosło w ziemię,
któremu wyrwał wiatr korzenie
i jeszcze żyje cząstkę czasu,
ale już traci swe zielenie
i już nie szumi w chórze lasu?
Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
Nie będę jak zerwana nić.
Odrzucam pusto brzmiące słowa.
Można nie kochać cię – i żyć,
ale nie można owocować.
Ta dawność jej w głębokich warstwach...
Czasem pośrodku drogi stanę:
może nieznanych pieśni garstka
w skrzyni żelazem nabijanej,
a może dzban, a może łuk
jeszcze się w łonie ziemi grzeje,
może pradawny domu próg
ten, którym wkroczyliśmy w dzieje?
Stąd idę myślą w przyszłe wieki,
wyobrażenia nowe składam.
Kamień leżący na dnie rzeki
oglądam i kształt jego badam.
Z tego kamienia rzeźbiarz przyszły
wyrzeźbi głowę rówieśnika.
Ten kamień leży w nurcie Wisły,
a w nim potomna twarz ukryta.
By na tej twarzy spokój był
i dobroć, i rozumny uśmiech,
naród mój nie żałuje sił,
walczy i tworzy, i nie uśnie.
Pierścienie świetlnych lat nad nami,
ziemia ojczysta pod stopami.
Nie będę ptakiem wypłoszonym
ani jak puste gniazdo po nim.
mieć serce puste jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pić
z dala od zgryzot i pocieszeń,
na własną miarę znać nadzieję,
w mroku kryjówkę sobie wić,
o blasku próchna mówić „dnieje”,
o blasku słońca nic nie mówić.
Jakiej miłości brakło im,
że są jak okno wypalone,
rozbite szkło, rozwiany dym,
jak drzewo z nagła powalone,
które za płytko wrosło w ziemię,
któremu wyrwał wiatr korzenie
i jeszcze żyje cząstkę czasu,
ale już traci swe zielenie
i już nie szumi w chórze lasu?
Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
Nie będę jak zerwana nić.
Odrzucam pusto brzmiące słowa.
Można nie kochać cię – i żyć,
ale nie można owocować.
Ta dawność jej w głębokich warstwach...
Czasem pośrodku drogi stanę:
może nieznanych pieśni garstka
w skrzyni żelazem nabijanej,
a może dzban, a może łuk
jeszcze się w łonie ziemi grzeje,
może pradawny domu próg
ten, którym wkroczyliśmy w dzieje?
Stąd idę myślą w przyszłe wieki,
wyobrażenia nowe składam.
Kamień leżący na dnie rzeki
oglądam i kształt jego badam.
Z tego kamienia rzeźbiarz przyszły
wyrzeźbi głowę rówieśnika.
Ten kamień leży w nurcie Wisły,
a w nim potomna twarz ukryta.
By na tej twarzy spokój był
i dobroć, i rozumny uśmiech,
naród mój nie żałuje sił,
walczy i tworzy, i nie uśnie.
Pierścienie świetlnych lat nad nami,
ziemia ojczysta pod stopami.
Nie będę ptakiem wypłoszonym
ani jak puste gniazdo po nim.
Apel - Dzień Ziemi
29 kwietnia uczniowie kl. I na apelu poświęconym obchodom Dnia Ziemi prezentowali piosenki i wiersze o tematyce ekologicznej. Pierwszoklasiści mają nadzieję, że mądrość słów zawartych w prezentowanych utworach zapadnie w pamięci, sercach i czynach ich kolegów.
"...jeśliś nie jest "bity w ciemię" dbaj z zapałem o swą Ziemię, bo innej choćbyś chciał raczej już nie będziesz miał..."
"Ziemia, zielona wyspa" - tekst piosenki
Nie warto mieszkać na Marsie,
Nie warto mieszkać na Wenus.
Na Ziemi jest życie ciekawsze,
Powtarzam to każdemu.
Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona,
Wśród innych dalekich planet.
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt,
Więc musi być bardzo zadbany.
Chcę poznać życie delfinów
I wiedzieć co piszczy w trawie.
Zachwycać się lotem motyla
I z kotem móc się bawić.
Ref...
Posadźmy kwiatów tysiące.
Posadźmy krzewy i drzewa,
Niech z nieba uśmiecha się słońce,
Pozwólmy ptakom śpiewać.
Ref...
"...jeśliś nie jest "bity w ciemię" dbaj z zapałem o swą Ziemię, bo innej choćbyś chciał raczej już nie będziesz miał..."
"Ziemia, zielona wyspa" - tekst piosenki
Nie warto mieszkać na Marsie,
Nie warto mieszkać na Wenus.
Na Ziemi jest życie ciekawsze,
Powtarzam to każdemu.
Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona,
Wśród innych dalekich planet.
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt,
Więc musi być bardzo zadbany.
Chcę poznać życie delfinów
I wiedzieć co piszczy w trawie.
Zachwycać się lotem motyla
I z kotem móc się bawić.
Ref...
Posadźmy kwiatów tysiące.
Posadźmy krzewy i drzewa,
Niech z nieba uśmiecha się słońce,
Pozwólmy ptakom śpiewać.
Ref...
Dzień Książki
23 kwietnia to Światowy Dzień Książki. Pierwszoklasiści uczcili ten dzień w Gminnej Bibliotece Publicznej w Rędzinach. Na pierwszych lekcjach w szkole uczniowie rysowali ilustracje do lektur, które omawiali w klasie, bądź do książek, które szczególnie lubią i do których z przyjemnością wracają. Z rysunków z pomocą wychowawcy utworzono książeczkę i z takim prezentem kl. I udała się w odwiedziny do biblioteki. Na miejscu powitały nas bardzo sympatyczne panie - pani Renata Pindral i pani Barbara Srokosz, które zapoznały nas z zasadami funkcjonowania biblioteki. Uczniowie z entuzjazmem przyglądali się zbiorom bibliotecznym, z zapałem sięgali po książki, przeglądali je, czytali fragmenty. Dzień Książki i wizyta w bibliotece była również okazją do zapisania się na listę czytelników.
Dziękujemy pani Renacie i pani Barbarze za wspaniałe przyjęcie, miłą atmosferę , wiele ważnych i ciekawych informacji, które rozbudziły w uczniach teraz chęć, a w przyszłości może miłość do książek i czytania. Cieszymy się, że w naszej Gminie jest biblioteka, z której zbiorów mogą korzystać wszyscy jej mieszkańcy, że dbają o nią kompetentni ludzie rozumiejący znaczenie książki w życiu każdego człowieka.
Dziękujemy pani Renacie i pani Barbarze za wspaniałe przyjęcie, miłą atmosferę , wiele ważnych i ciekawych informacji, które rozbudziły w uczniach teraz chęć, a w przyszłości może miłość do książek i czytania. Cieszymy się, że w naszej Gminie jest biblioteka, z której zbiorów mogą korzystać wszyscy jej mieszkańcy, że dbają o nią kompetentni ludzie rozumiejący znaczenie książki w życiu każdego człowieka.
Subskrybuj:
Posty (Atom)